#WijZijnLimburg: In het hoofd, in het hart

#WijZijnLimburg: In het hoofd, in het hart

Tientallen straatkinderen hielp hij aan een warme plek. Ondanks zijn neurologische ziekte, werkt Math Roijen uit Banholt alweer aan een nieuwe bakkerij en een G-voetbalteam in het Argentijnse Azul. "Ik doe het niet alleen, hé. Alleen kun je helemaal niks".

Math is de voorman van stichting Um Abrazo para los Amigos, wat zoveel betekent als "een knuffel voor de vrienden". Die banden met Argentinië stammen uit een eerder tijdperk.

"Ik kwam in Argentinië terecht door wildhandel Johan van Leendert uit Maastricht. Die wilden een hazenslagerij starten in Argentinië, en ik moest kijken of dat rendabel was. Zo heb ik lange periodes doorgebracht in Azul."

Nadat hij met veel succes het bedrijfsadviesbureau Habets en Royen was gestart, kreeg Math zeventien jaar geleden een hersenaandoening. "Toen ik ziek werd.heb ik bij het afscheid gevraagd om geen kisten met wijn te geven, geen boeken, geen tegoedbonnen. Alleen maar geld en enveloppen voor de straatkinderen in Azul in Argentinië".

"Wat ik heb is familie van Parkinson, maar het is geen Parkinson. Het is dystonie torticollis spasmodica, met tremor. Mijn hersenen sturen dit het bovenste deel van mijn lichaam verkeerd aan. Vandaar ook dat ik die trilling heb. Plat gezegd: dat rammelen van mijn kop. En af en toe valt mijn hoofd even om."

Ondanks die beperking, focust Math vooral op de positieve dingen in het leven. "Als ik kijk naar de situatie in Nederland, en hoe we hier met die ziekte om kunnen gaan, dan weet ik hoe veel er nog te doen is in Argentinië."

Math reisde vlak na zijn gedwongen afscheid met zijn zoon naar Azul, om te zien wat hij kon doen. "Er waren toen helemaal geen straatkinderen meer. Dat is een slecht teken. Want straatkinderen zijn alleen maar daar waar iets te halen is. Waar ze eten kunnen krijgen, slaapplaatsen vinden. In Azul ging het toen zo slecht, dat die kinderen naar andere plaatsen gegaan zijn. Mar del Plata, Bahia Blanca, noem maar op."

"Ik heb toen gevraagd wat ik kon doen, en we zijn begonnen met een dagopvang. Dat is nog steeds ons grootste project. De opvang van dertig enkel- en meervoudig gehandicapte jongeren. Het gebouw hebben we helemaal gerenoveerd, ze draaien nu volledig zelfstandig. Ze hebben alleen nog maar wat advies van ons nodig, en verder niks."

De stichting "Um Abrazo para los Amigos" krijgt veel steun in het Heuvelland. Dat komt niet alleen door de energie van Math en zijn vrouw Tonny, maar ook door de mensen die hij om zich heen heeft verzameld. Zo zitten bijvoorbeeld Bert Salden en Jan Vervoort in het bestuur, en maken onder meer Beppie Kraft en Paul Rutten deel uit van het Comité van Aanbeveling. "Maar vergeet de vrijwilligers niet, en alle donateurs. Ik doe wel het woord , maar het is fantastisch wat die mensen voor elkaar krijgen. Als ik kijk wat we bijvoorbeeld alleen al in Banholt en Terhorst te weeg brengen. We halen hier zo'n tienduizend euro per jaar op. Dat is toch ongelooflijk? Als kleine stichting moeten we opboksen tegen organisaties als Kika of KWF, die hebben een veel langere hengel. Dan telt ons resultaat van 125.000 euro extra. Zeker als ik het vergelijk met Argentinië zelf. De mensen en bedrijven die daar genoeg geld hebben om ons te steunen, doen bijna niets. Daarom raakt het me nog meer hoe mijn eigen dorp zich inzet."

Math is deze herfstmaanden druk met twee mooie nieuwe projecten. Voor het eerste initiatief deed hij inspiratie op in Banholt zelf. In zijn ouderlijk huis begon zorgburo Talent de Bekkerie Tebannet, een bakkerij voor mensen met een lichte handicap. "Ik heb dat altijd een geweldig project gevonden. Ze hielden de kinderen bezig, en er kwam een mooi product uit. En in dit huis ben ik opgegroeid, daarom heb ik er zo'n speciale band mee. Iets wat goed is, en door een ander is uitgevonden, hoef je niet zelf uit te vinden. Dus dat zijn we daar aan het bouwen in Argentinië. We gaan in onze bakkerij in Azul onder andere pizza's en empanadas maken, broodjes met vlees."

Het tweede project is nog zo vers, dat Math alleen nog maar een aantal foto's heeft. "We hebben nu een eigen G-team in Azul, een voetbalteam van zeven verstandelijk gehandicapte spelers. Dat is het leukste dat we dit jaar gedaan hebben. Van die zeven spelers zijn er drie afkomstig van onze dagopvang Vivencias Centro do Dia. Ze hebben afgelopen week van ons de tenues gekregen,met het embleem erop van Un Abrazo. Het komt niet vaak voor op je 67e dat je nog emotioneel wordt van iets wat je zelf gecreëerd hebt. Maar toen ik de jongens met hun beperking in onze truitjes zag staan, moest ik toch een paar keer slikken. Nu nog zoeken naar een sponsor die de 500 euro van de tenues op zich wil nemen. Maar dat gaat wel lukken".

#WijZijnLimburg

Hoe kun je Limburgers inspireren en hoe kun je de provincie beter maken? Dat is de achterliggende gedachte van de serie #WijZijnLimburg.
Door het vertellen van persoonlijke verhalen, wil deze serie nieuwe, verrassende initiatieven belichten.
Wij Zijn Limburg is een samenwerking van L1 met de Provincie Limburg en De Vereniging Limburg.

Meer video's en informatie vind je op L1.nl/WijZijnLimburg

Logo 1Limburg

Programma's