Natuur en Zo: Column Rob van der Linden - Mijn eigen tuin

Natuur en Zo: Column Rob van der Linden - Mijn eigen tuin

Columnist Rob van der Linden beschrijft zijn eigen tuin. Dat doet hij ter nagedachtenis aan Ger Houben, jarenlang presentator van Limburgs Land en met wie Rob veel heeft samengewerkt.

Over heel wat tuinen schreef ik de afgelopen jaren. We bezochten ze in Frankrijk, Engeland, Duitsland, België en uiteraard ook in ons eigen land. Toch is er één tuintje dat nog nooit echt goed belicht is, en wel mijn eigen tuin. De meeste beschreven tuinen waren aanzienlijk, variërend van gewoon groot tot immens groot, complete landschapsparken waar je uren doorheen kunt dwalen. Mijn tuin behoort tot de categorie ‘postzegel’, helemaal gezien, in een minuut of tien.

Toen we ons nieuwbouwhuis bezichtigden, anno 1980, was een van de dingen die ik nog net niet als eerste deed, de ‘tuin’ bezichtigen. Een meter of elf diep en zes meter breed, voor een nieuwbouw woning niet onaardig. Doordat er nog niets in stond, oogde hij best groot. De tuin aan de voorkant met een diepte van negen meter, was groot genoeg om er een leuk visitekaartje van te maken; dat vind ik de functie van de voortuin.

Het aanplanten begon in het najaar. Diverse bomen, waarvan er nog meerdere staan, werden per deux-chevaux vanuit Margraten meegebracht. De haag van haagbeuk kwam uit Nuth. Bij het planten hiervan gooide Max, onze cocker, de sleuf sneller dicht dan dat ik hem groef. Maar ondanks dat, en ondanks de aanhoudende regen, zat hij er tegen het einde van dag twee toch helemaal in. Nu, na veertig jaar, staat er niet alleen maar haagbeuk in de heg. Allerlei andere planten zijn er door de jaren heen door de wind en door vogels in ‘gezaaid’. Taxus, struikkamperfoelie, klimop, enkele essen, laurierkers en op een zwoele avond wordt de lucht overladen met de zoete geur van de talloze bloemen van wilde kamperfoelie. Buiten de bomen, de haag en enkele struiken werd er in de achtertuin het eerste jaar nog niets geplant. Wel werden de paden, meerdere bielsenbakken en een zitkuil aangelegd. Van het plan om de hele achtertuin twee steken diep om te spitten, stapte ik snel af omdat de grond extreem hard was. Meerdere buren waren het me eens. We huurden samen een frees om de klus te klaren. Een jaar later zaaide ik gras in wat in korte tijd mooier was dan de meeste ‘matten’ rondom ons.

In de voortuin plantte ik twee lindes aan weerszijden van het toegangspad, een soort van ‘naamplaatje’; van der Linden. Verder enkele Servische sparren, een prieelberk, en de bodem bedekte ik met een diversiteit aan heideplanten die om beurten het hele jaar rond bloeiden. Pas vele jaren later zou dit plan volledig omgegooid worden.

De achtertuin evolueerde. De kastanje die ik in 1981, klein uit Zeeland meebracht werd te groot. Hij werd vervangen door een knotlinde. De kinderen werden groter, gras was geen must meer. Het middenstuk werd verhard met veldbrandstenen van mijnwerkerswoningen uit Meezenbroek. De huizen daar, gebouwd kort na 1900, werden gerenoveerd en heel wat keren reed ik in mijn eendje heen en weer, zestig stenen per keer. Er werden bomen, meest uit eigen kweek, bijgeplant. Er kwam meer schaduw waardoor ik de onderbegroeiing moest aanpassen. Het schuurtje, gebouwd in 1989, werd omgebouwd tot prieel. Met de vijver ervoor werd het een extra plek om te genieten.

Zo’n twintig jaar geleden ging de voortuin op de schop. Met uitzondering van de lindes, twee berken, de prieelberk en de thujopsis, een soort conifeer, ging alles eruit. Een cirkel van gras, in combinatie met een strak buxuspatroon vormden sindsdien de ruggengraat van de voortuin. Als deze combinatie, gras en buxus, er goed verzorgd uitziet, dan mag de border erachter gerust een beetje rommelig, een beetje ‘wild’ zijn. Daar hield ik me aan. Het geheel oogde verzorgd. De lindes werden helemaal ‘gestript’; alleen de lange kale stammen bleven. Van de tientallen frisse scheuten die er een jaar later aan groeiden, bond ik er een twintigtal in, als leilinde. Zo pasten ze beter in het nieuwe concept. Van de buxus heb ik enkele jaren geleden afscheid moeten nemen. De strijd tegen de mot was niet te winnen.

Mijn eigen tuin is klein. Hij is intiem, sfeervol en ademt rust. Kabbelend water onderdrukt een deel van de straatgeluiden. De stilte wordt enkel en alleen af en toe verstoord door kippengekakel en kikkergekwaak. “Om van zo’n kleine tuin iets moois te maken is veel moeilijker dan van een grote tuin”, vertelde een oom, oom Gir, me heel lang geleden. En dat is maar al te waar. Ik vind dat me dit best goed gelukt is. Dit werd ook nog eens bevestigd door Ger Houben, voormalig groengoeroe van L1 radio. Hij maakte destijds, juni 2016, enkele uitzendingen op locatie om uit te zenden tijdens zijn vakantieperiode. Ook mijn tuin werd bezocht. “De mooiste voortuin echt, die ik in tijden gezien heb”, was een van de eerste dingen die hij zei. Minutieus maakte ik met hem een rondje door de tuin waarbij hij van de ene verbazing in de andere viel. Even een rustmoment, een moment van bezinning aan de waterkant, in het prieel. Een wijntje hoorde er eigenlijk bij maar dat lieten we toch maar achterwege. Aan het eind van zijn bezoek waren zijn woorden: ”Het was echt genieten. Het is een kleine tuin, het is een geweldige tuin. Een juweeltje dat je kunt realiseren op elke vinexlocatie.”

Wat kan ik hier in alle bescheidenheid nog aan toevoegen?
Rob van der Linden

Het bezoek dat Ger Houben aan mijn tuin bracht

Natuur en Zo

Iedere zaterdag van 09:00 tot 10:00 uur op L1 Radio speciale aandacht voor het Limburgse land. Met elke week een deskundige gast in de studio, reportages over het buitenleven en natuurlijk nuttige tuintips. Tijdens de uitzending kun je natuurlijk bellen met vragen over tuin, balkon of vensterbank. Vragen, opmerkingen of tips? Mail ons via natuurenzo@L1.

Luister L1 Radio via L1.nl/Radio of op FM 95.3 en 100.3. L1 Radio is ook via DAB+ te beluisteren, op kanaal 7A.

Nee, Frans Theunisz wordt geen burgemeester van Gennep

Nee, Frans Theunisz wordt geen burgemeester van Gennep

L1mburg Centraal - 6 juli 2020

L1mburg Centraal - 6 juli 2020

L1mburg Centraal: waarom zijn boeren boos over veevoer?

L1mburg Centraal: waarom zijn boeren boos over veevoer?

L1mburg Centraal: regionale taskforce brengt corona-gevolgen in kaart

L1mburg Centraal: regionale taskforce brengt corona-gevolgen in kaart

L1 Vandaag: het dagboek van Sander Reuvers - 6 juli 2020

L1 Vandaag: het dagboek van Sander Reuvers - 6 juli 2020

L1mburg Centraal: ook Fortuna Sittard begonnen aan voorbereidingen

L1mburg Centraal: ook Fortuna Sittard begonnen aan voorbereidingen

Logo 1Limburg

Programma's