Maandag 12 december: ‘Vanaf nu is alles weer normaal’

Maandag 12 december: ‘Vanaf nu is alles weer normaal’

En daar staat de mail in het mapje ‘verstuurd’. Zojuist heb ik mijn eerste schrijfopdracht sinds de evacuatie van mijn appartement ingeleverd. Goed, de afgelopen tien dagen heb ik veel geschreven over mijn eigen situatie en die van mijn medebewoners. Tot iets anders kwam ik niet. Het artikel dat ik zojuist heb afgerond gaat over te toekomst van de muziekindustrie en verschijnt in de eenmalige editie die begin volgend jaar verschijnt van een legendarisch Nederlands muziektijdschrift. Voelt als een soort mijlpaal. Vanaf nu is alles weer ‘normaal’. Althans, ben ik in staat te denken dat dat zo is. Alsof ik in mijn hoofd een schakelaar heb omgezet. De komende dagen gaan druk worden: ongeveer vijftig herkansingen nakijken van studenten, artikel schrijven en nieuwe albums recenseren voor OOR, morgen naar het symposium ‘Vocoder Day’ bij de Jan van Eyck Academie in Maastricht, donderdag en vrijdag naar Amsterdam. Normaal gesproken een relatief rustige agenda, maar nu zie ik er eerlijk gezegd tegenop.

Goed nieuws
Ach, ik moet niet klagen. Gisteren kreeg ik aan het eind van de middag goed nieuws. Eerst verscheen een persbericht van de gemeente Heerlen in mijn mailbox: het veilige en onveilige deel van het winkelcentrum zijn door Beelen BV succesvol van elkaar losgemaakt. De Homerusflat is dus definitief veilig. Tenminste, als de oorzaak van de verzakking inderdaad lokaal is. Daar ga ik voor het gemak maar vanuit. Betekent dat ik 23 of 24 december gewoon naar huis kan. Een mooier kerstcadeau? Onmogelijk. Even later word ik gebeld door de gemeente. Op verzoek van burgemeester Paul Depla worden alle bewoners van de flat telefonisch op de hoogte gesteld. Een mooi gebaar. Op internet is de euforie groot. ‘Mogen jullie nu al naar huis?’, klinkt het op Twitter en Facebook. Dat nog niet, maar dát ik naar huis mag is nu zeker. Een enorme geruststelling. Vraag me af hoe mijn medewoners bij Van der Valk en elders reageren op het nieuws.

Tijd en plaats
Dat verneem ik aanstaande woensdag. Met Garold en Lilian Joosten ga ik dan langs bij Motel Van Der Valk. Mijn medebewoners zag ik afgelopen vrijdag voor het laatst. Dat lijkt nu een eeuwigheid geleden. Zoals alles een eeuwigheid geleden lijkt. De evacuatie laat elk besef van tijd en ruimte verdwijnen. Deze tekst schrijf ik in café Peutz, met uitzicht op de schaatsbaan op het Pancratiusplein (foto). Hoe vaak ik daar vandaag al gedacht heb hoe ik straks over door de Geleenstraat naar mijn appartement loop? Niet te tellen. In ieder geval wordt het woensdag een fijn weerzien. Zonder medebewoners voel ik me ontheemd, de goede zorgen van familie, vrienden en bekenden ten spijt. Stiekem voel ik me ook een beetje schuldig. Heb ik mijn medebewoners niet achtergelaten? Hebben zij niet juist steun nodig? Ik schrijf mijn gedachten en gevoelens immers hier van me af en krijgt dagelijks hartverwarmende reacties van lezers (waar ik ontzettend dankbaar voor ben). Ach, waarschijnlijk heeft iedereen z’n eigen manier van verwerken. Een ding is zeker: ik ga dit blog missen.

Spatzen 2000 voor het eerst in Wunderbar

Spatzen 2000 voor het eerst in Wunderbar

Muziekfabriek 2021: Damiën van Elburg

Muziekfabriek 2021: Damiën van Elburg

Plankenkoorts: nieuw alternatief podium op L1 TV

Plankenkoorts: nieuw alternatief podium op L1 TV

Óngerwaeg ontmoet Sjaak van Kuëb uit Baarlo

Óngerwaeg ontmoet Sjaak van Kuëb uit Baarlo

Zo ziet het Online Limburgs Schuttersfeest uit

Zo ziet het Online Limburgs Schuttersfeest uit

Tour de L1mbourg: c'est parti!

Tour de L1mbourg: c'est parti!

Logo 1Limburg

Programma's