Column Niena Bocken: Tot dat het mis gaat

Column Niena Bocken: Tot dat het mis gaat

Zondag 10 november 2019

|
Vorige week heb ik mijn neus gebroken. Het gebeurde bij Krav Maga, dat is een Israëlische vechtmethode. Het is ontwikkeld je om te verdedigen en om aanvallers uit te schakelen. Dat laatste lukte mijn tegenstander, die een trap gaf tegen mijn neus. Krak, zei die. Tot dat moment had ik in mijn hele leven nog nooit een bloedneus gehad of iets gebroken.

Vaak weet je wel dat iets riskant is, maar er werkelijk van doordrongen raken, dat gebeurt pas wanneer het echt mis gaat. Zo werkt het menselijk brein nu eenmaal; oorzaak en gevolg worden pas aan elkaar gekoppeld wanneer het gevolg hoogstpersoonlijk wordt ondergaan. Tot die tijd heb je geen idee waar je mee bezig bent.

Mijn neus moest later worden terug gebroken in het ziekenhuis. Daar zag ik dat het zorgpersoneel her en der protestspandoeken had opgehangen. Het was duidelijk dat deze sector niet bedreven is in het maken van dat soort dingen. De doeken hingen erbij als gedeprimeerde spoken, versierd met beleefde rijmpjes over een kleine loonsverhoging. Netjes maar vaal ingekleurd met viltstift. Het doet denken aan de lerarenstaking deze week, waar docenten werden berispt door de politie omdat ze, als statement, op straat liepen in plaats van op de stoep. Eigenlijk alle acties lijken te sneu voor woorden vergeleken bij de boerenprotesten die, als we de boeren moeten geloven, nog maar de aftrap waren. Toch begint het aan alle kanten te rommelen.

Want niemand weet waar-ie mee bezig is tot dat het mis gaat. Gevolgen van decennialang korte termijn denken worden nu duidelijk. Kijk naar landbouw, klimaat en de publieke sector. Toen minister Schippers begon te knoeien aan het zorgstelsel, sloegen professionals al groot alarm. Nu is jeugdzorg een beerput, lopen wachtlijsten de klauwen uit, wandelen er steeds meer verwarde mensen op straat en is de druk op de zorgwerkvloer torenhoog door personeelstekort. Ik kan het weten want ik heb zelf bijna 18 jaar in de GGZ gewerkt. De protocolletjes, procedures en administratie waarmee je te maken krijgt terwijl het om acute en complexe situaties in mensenlevens gaat, zijn om gek van te worden.

Dat gebeurde dan ook. Toen ik een burn-out kreeg en daarbij zelf hulp vroeg moest ik vier maanden wachten op een consult. In de tussentijd ontwikkelden mijn klachten tot een depressie. Toen ik eenmaal terecht kon moest ik het doen met een gestandaardiseerd gesprekje eens in de zoveel tijd. Het hielp geen reet. Wat ik toen ben gaan doen? Krav Maga. Rake klappen incasseren en uitdelen brachten me weer bij zinnen.

De breuk was niet het ergste. Het zijn de kleine dingen waar je geen rekening mee houdt. Ik kreeg een neuskap als spalk. En een week lang je gezicht niet kunnen wassen, is niet bevorderlijk voor je humeur. Snuiten mocht niet en niezen bleek een gevaarlijke aangelegenheid. Toch had het onverwachte voordelen. Zo kreeg ik voor het eerst in mijn leven van een man -de kopschopper zelf- een doos bonbons. Ook had het een sociale functie; op mijn werk had ik aanspraak met collega’s die tot dan toe geen reden hadden gehad om een praatje met me te maken.

Aan de publieke sector dus ook de boodschap: wil je zorgen voor impact? Stop dan met praten en deel rake klappen uit. Pas dan ontwaakt men uit de waan van de dag. Zo werkt het menselijk brein nu eenmaal.
Niena Bocken

De Stemming

Iedere zondag live vanuit café Forum, Sint Pieterstraat 4 in Maastricht van 11:00 tot 13:00 uur op L1 Radio. Herhaling maandag 20:00 tot 22:00 uur.

Alle fragmenten en hele uitzendingen van De Stemming zijn te beluisteren op L1.nl/Stemming
De Stemming is er ook als podcast.

Kom langs of luister L1 Radio via L1.nl/Radio of op FM 95.3 en 100.3. L1 Radio is ook via DAB+ te beluisteren, op kanaal 7A.

Logo 1Limburg

Programma's